امروز یکشنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۸ شما در هستید.
به سایت خوش آمدید.
  • آخرين آهنگ ها
  • آخرين آلبوم ها
  • آخرين سريال ها
  • آخرین فیلم ها
  • آخرین موزیک ویدیو ها

منظور از یك بار شستن در وضو چیست؟ | پاسخ سوالات شرعی | سوالات شرعی و احکام

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

شستن در وضو

پرسش ۲۵ . منظور از یك بار شستن در وضو چیست؟

آیات عظام امام، بهجت، تبریزى، فاضل و مكارم: منظور از یك بار شستن آن است كه تمام عضو را بشوید خواه با یك مشت آب باشد یا چندین مشت. پس وقتى عضو به طور كامل شسته شد، یك مرتبه محسوب مى‏شود.[۱]

 آیات عظام خامنه‏اى، سیستانى، صافى، نورى و وحید: ملاك براى تعیین یك بار شستن قصد انسان است ؛ پس اگر به قصد شستن مرتبه اول مثلاً ده مرتبه آب بریزد، اشكال ندارد و همه آنها شستن اول محسوب مى‏شود.[۲]

 

[۱]. توضيح المسائل مراجع، م ۲۴۸.

[۲]. نورى، توضيح‏ المسائل، م ۲۴۹ ؛ وحيد، توضيح ‏المسائل، م ۲۵۴ ؛ توضيح‏ المسائل مراجع، م ۲۴۸ و خامنه‏ اى، اجوبة الاستفتاءات، س ۱۰۲

 

 

 

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

نوسازی و بازسازی ساختمان مسکونی ، نوسازی ساختمان مسکونی ، بازسازی ساختمان , بازسازی ساختمان های مسکونی کوچک و بزرگ ، نوسازی و بازسازی منزل مسکونی، گروه معماری دکورساز

  • ۰۲۱-۲۲۸۶۲۶۷۵ – ۰۲۱-۸۸۶۶۲۴۱۷ – ۰۲۱-۴۴۴۴۸۸۰۵

  • ۰۹۱۲۰۹۲۱۴۳۰ – ۰۹۱۲۲۲۰۶۸۳۲

نوسازی و بازسازی ساختمان یکی از کارهایی است که پس از مدتی که از زمان ساخت ساختمان میگذرد نیاز می شود و افراد ترجیح میدهند به جای ساخت مجدد ساختمان و صرف هزینه هنگفت به تغییراتی در دکوراسیون داخلی و تعمیرات در برخی فضاها اکتفا کنند تا علاوه بر ایجاد حس نو شدن و تازگی هزینه کمتری نیز صرف کرده باشند.

نوسازی ساختمان مسکونی

عدالت و شفقت در حکومت امام ‌زمان(عج) | پاسخ سوالات شرعی | سوالات شرعی و احکام

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

فهرست این نوشتار:

حکومت اباصالح المهدی(عج)، حکومتی جهانی همراه با همه عناصر اصلی مکارم اخلاقی و حاکمیت قوانین مطابق با سنت‌های الهی حاکم بر جان و جهان و جامعه است. از این رو، نمی‌توان در تبیین حکومت مهدوی(عج) به عنصر یا عناصری بسنده کرد، اما در میان عناصر و مولفه‌های اساسی و اصلی آن حکومت، برخی در اولویت قرار دارند. این اولویت‌ها بر اساس، اولویت‌هایی است که خدا در قرآن بیان کرده است. در این مطلب به دو اولویت اصلی از عناصر و مولفه‌های حکومت آخر زمانی حضرت امام عصر و زمان(عج)‌ پرداخته شده است.

مولفه‌های اساسی حکومت امام زمان

حکومت امام زمان(عج) برآیند همه آن چیزی است که پیامبران مامور به بیان و ابلاغ و اجرای آن بوده‌اند. بنابراین، مجموعه‌ای بسیار از هر آن چیزی که در آموزه‌های اسلام و شرایع گوناگون بیان شده، عناصر و مولفه‌های آن حکومت را تشکیل می‌دهد؛ زیرا آن حکومت از همه لحاظ کامل و تمام است و هیچ‌گونه نقص و کمبودی در آن راه ندارد؛ به طوری که هم از نظر علمی و معرفتی و هم از نظر عملی و اجرایی به تمام کمال خواهد بود.
از نظر قرآن، حکومت آخر زمانی در دستان صالحان قرار می‌گیرد. خدا می‌فرماید: وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ؛ و در حقيقت در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان صالح و شايسته من به ارث خواهند برد.(انبیاء، آیه ۱۰۵؛ نیز: نور، آیه ۵۵)

صالحانی که حکومت شایسته‌سالاری را پدید می‌آورند، خود دارای ویژگی‌ها و شرایطی چون ایمان کامل و برتر(مائده، آیه ۵۵)، تقوای کامل و برتر(اعراف، آیه ۱۲۸؛ یوسف، آیات ۵۶ و۵۷)، دانایی و توانایی علمی(بقره، آیات ۲۴۶ و ۲۴۷؛ یوسف، آیه ۵۵)، عبودیت و بندگی خدا(انبیاء، آیه ۱۰۵)، اعمال صالح(نور، آیه ۵۵)، مشورت‌گیری(آل عمران، آیه ۱۵۹)، قاطعیت(آل عمران، آیه ۱۵۹)، توکل و اعتماد بر خدا (همان)، اهل احسان در سطح مکارم اخلاقی و ایثارگری(یوسف، آیه ۵۶؛ مائده، آیه ۵۵)، امانتداری(نساء، آیه ۵۸؛ یوسف، آیات ۵۴ و ۵۵)، اقامه‌کننده نماز(مائده، آیه ۵۵)، پرداخت‌کننده زکات(همان)، برپاکننده عدالت همه‌جانبه (ص، آیه ۲۶)، اجتناب‌کننده از ظلم و بی‌عدالتی(یوسف، آیات ۷۷ و ۷۸؛ آل عمران، آیه ۱۵۹)، اجتناب‌کننده از استبداد در امور حکومتی(همان)، متکی بر قدرت الهی و مشیت خداوندی(یوسف، آیات ۹۹ تا ۱۰۱) و مانند آنها هستند.

 

از نظر قرآن، حکومت صالحان مومن در آخر زمان، تامین‌کننده اهداف حکومت اسلامی خواهد بود که شامل اهداف و اموری چون حاکمیت دین اسلام بر جهان(نور، آیه ۵۵)، شرک‌ستیزی و هدایت و دعوت به توحید(همان)، ایجاد امنیت(همان)، اقامه نماز(حج، آیه ۴۱)، پرداخت زکات(همان)، امر به معروف(همان)، نهی از منکر(همان)، قیام برای اجرای عدالت(حدید، آیه ۲۵؛ مائده، آیه ۸) و مانند آنها است.

عدالت و شفقت نسبت به مردم

با آنکه در آیات و روایات، ویژگی‌هایی برای حکومت صالحان در آخر زمان و نیز اهداف گوناگونی برای آن بیان شده است؛ اما به نظر می‌رسد که از نظر امام زمان(عج) به عنوان بنیانگذار حکومت آخر زمانی، برخی از عناصر و مولفه‌ها از اولویت و تقدم بیشتری نسبت به برخی دیگر برخوردار است.

در دعای معروف «توفیق الطاعه» که از امام زمان(عج) نقل شده است؛ آن حضرت در قالب دعا مهم‌ترین خواسته‌ها و اهداف خویش را بیان کرده است. آن حضرت(عج) به روشنی به امت و حاکمانی به عنوان مطلوب و محبوب خویش ‌اشاره می‌کند که دارای صفات و ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری خاصی باشند. اینکه از نظر فردی و اخلاق شخصی و اجتماعی چگونه باشند یا چگونه نسبت و رابطه خود را با جان و جهان و جامعه سامان دهند.

شاید این مطالب را هم بپسندید:

از نظر امام زمان(عج) بر اساس دعای توفیق الطاعه، امت و امام در حکومت مطلوب و محبوب باید این گونه باشند: وَ عَلَى الْأُمَرَاءِ بِالْعَدْلِ وَ الشَّفَقَهًِْ وَ عَلَى الرَّعِيَّهًْ بِالْإِنْصَافِ وَ حُسْنِ السِّيرَهًْ؛ بر حاكمان دادگسترى و دلسوزى، و بر زيردستان انصاف و خوش‌رفتارى تفضّل فرما.(مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، دعای توفیق الطاعه)

 

در این عبارت‌ها امام زمان(عج) بصراحت تکالیف و وظایف توده مردم نسبت به حکومت اسلامی را به عنوان امت در قبال امام امت بیان کرده است. از نظر آن حضرت(عج) وجود چنین امتی موجب می‌شود تا امام صالح بتواند به اهداف حکومت الهی دست یابد؛ زیرا بدون حضور چنین حاضرانی نمی‌توان امید داشت که برترین رهبران جهان حتی به کمترین اهداف خویش دست یابند؛ زیرا اگر برای دستیابی به حکومت جهانی عدالت‌گستر لازم است تا امام و رهبری صالح و شایسته زمام امور را به دست گیرد؛ همچنین برای تحقق چنین حکومت و اهدافی باید امتی شایسته در اختیار باشد تا بتوان از طریق قیام به قسط (حدید، آیه ۲۵)، بلکه قوامین بالقسط(مائده، آیه ۸) بودن این امت صالح و شایسته اهداف بلند و عالی حکومت اسلامی تحقق یابد.

ویژگی امت آخرزمانی

از همین رو امام زمان(عج) پس از بیان ویژگی‌ها و صفات حاکم و امیر اسلامی، به صفات امت ‌اشاره کرده و برای آن، دو مشخصه و مولفه اساسی و اصلی را بیان می‌کند که شامل: انصاف و نیک‌رفتاری است. پس برای درک دو مشخصه شاخص برای امام در نظام ولایی باید دو مشخصه امت را شناخت.

تاکید بر انصاف از آن روست که با رفتار منصفانه امت در قبال امام و حکومت، می‌توان امید داشت که مردم توقع و انتظار بی‌جایی از حکومت نخواهند داشت. واژه انصاف بیانگر نوعی خاص از عدالت در فکر و رفتار است. اینکه هر چیزی را در محیط اجتماع منصفانه تحلیل و ارزیابی کنند و تمام مسئولیت‌ها را بر گرده حکومت نیندازند؛ زیرا هر چند که بخشی از اهداف توسط کارگزاران حکومت تحقق می‌یابد، ولی بدون بخشی  دیگری که بر عهده امت است، هرگز نمی‌توان امید به تحقق درست و کامل اهداف داشت. بنابراین، امت باید به عنوان نیمی از حکومت خود را در برابر اهداف و وظایف و تکالیف حکومت مسئول بداند و برای تحقق اهداف، وظایف خویش را به درستی بشناسد و انجام دهد. در حقیقت انصاف بر این نکته تاکید دارد که نظام اسلامی دارای دو بال امام و امت است که موجب پرواز آسان و رسیدن به اهداف می‌شود.

 

هر یک از امت و امام باید مسئولیت‌های خویش را بشناسد و به آن عمل کند. بنابراین، از نظر امام زمان(عج) امت و امام با هم نظام ولایی را می‌سازند و این گونه نیست که سازه حکومت و نظام ولایی محدود به امام و کارگزاران نظام ولایی باشد، بلکه سازه نظام ولایی با امت و امام ساخته می‌شود و هر یک عهده‌دار نیمی از این سازه بوده و نسبت به آن مسئولیت دارند.

 

بنابراین، هر حاکمیتی حتی حکومت معصومان(ع) نمی‌تواند بدون امت باانصاف به اهداف خویش دست یابد، بلکه باید امتی باانصاف وجود داشته باشد که به امور حکومتی قیام کند.
به سخن دیگر، اگر امام به عنوان رهبر فکری و مدیریتی در جایگاه سر و قلب نظام سیاسی اجتماعی است، امت تنه و بدنه آن را تشکیل می‌دهد و باید مسئولیت اجرایی و عملیاتی کردن اوامر مدیریتی رهبر را به عهده گیرد. واقعیت انصاف که در عبارت امام زمان(عج) بیان شده، چنین انصافی است که از امت در قبال امام و نظام ولایی انتظار می‌رود.

 

دیگر انتظاری که از امت در نظام ولایی می‌رود، نیک‌رفتاری است. بنابراین، امت باید معروف و پسندیده‌های اجتماع را که در قالب اصول اخلاقی و قانونی بیان شده، بشناسد و بر اساس آن رفتار کند. چنین رفتاری که گاه در سطحی فراتر از عدالت مقابله به مثلی در سطح احسان عفوی و احسان اکرامی و ایثاری صورت می‌پذیرد، هر گونه مخاصمه میان افراد اجتماع را به حداقل‌ها کاهش می‌دهد و امام و نظام ولایی به دور از هر گونه فعالیت‌های قضایی و انتظامی برای مدیریت صحیح اجتماع و امت، همت و اهتمام خویش را مبذول اهداف عالی‌تر و ابعاد نظامی و خارجی می‌کند. با نیک‌رفتاری از سوی امت نسبت به خود و  کارگزاران امام، می‌توان امید داشت که بخش اعظمی از توان و ظرفیت نهاد دولت ولایی آزاد و به خدمت اهداف برتر و بالاتر در می‌آید. از نظر امام زمان(عج)، امتی که فاقد نیک‌رفتاری است، همه توش و توان نظام سیاسی را مشغول به خود می‌کند و دغدغه دولت و امام به جای امور مهم‌تر، صرف چنین اموری خواهد شد.

 

بنابراین، برای دستیابی به حکومت صالحان، باید امت صالح و شایسته‌ای وجود داشته باشد تا از دل آنها کارگزارانی شایسته در امور گوناگون و نهادهای مختلف به کار گرفته شود.

با نگاهی به دو مولفه و مشخصه‌ای که امام زمان(عج) برای امت صالح و شایسته بیان کرده به خوبی روشن می‌شود که آن حضرت، خواهان امتی اخلاقی در سطح و قواره مکارم اخلاقی است؛ یعنی همان سطحی که پیامبر گرامی(ص) خود را مامور و مبعوث به آن دانسته و فرموده است: إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ؛ جز برای اتمام مکارم اخلاقی برانگیخته نشده‌ام. (بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰؛ ج ۶۸، ص ۳۸۲) با چنین امتی است که امام صالح می‌تواند حکومت جهانی عدالت‌گستر خویش را برپا کند و به اهداف متعالی حکومت از منظر قرآن دست یابد.

 

 

اجرای عدالت، وظیفه کارگزاران اسلامی

حضرت حجت (عج) پیش از بیان دو مشخصه اصلی و اساسی امت از نظر خویش به مولفه‌های اساسی نظام ولایی و شاخص امام امت‌اشاره کرده و می‌فرماید: وَ عَلَى الْأُمَرَاءِ بِالْعَدْلِ وَ الشَّفَقَهًِْ.
تاکید امام زمان(عج) بر عنوان امراء و رعیت در تقابل هم در راستای بیان این نکته است که وظایف و تکالیف متقابل امام و امت باید در چارچوب این مولفه‌ها و شاخص‌های اساسی ساماندهی شود. پس اگر شاخص امت انصافی است که خود نوعی عدالت است، بر امام در نظام ولایی است که خود عدالت فراگیر و جامع را به عهده گیرد و انجام دهد.
باید توجه داشت که عدالت در مفهوم قرآنی دارای دامنه معنایی وسیعی است که شامل حتی مکارم اخلاقی نیز می‌شود؛ زیرا عدالت در مفهوم قرآنی چنانکه امیرمومنان علی(ع) بیان کرده این گونه است: وضع کل شی فی موضعه یا اعطاء کل ذی حق حقه؛ قرار دادن هر چیزی در جای خویش؛ یا دادن حق هر صاحب حقی است.

 

بر این اساس، باید انسان جایگاه و حق هر چیزی را بشناسد تا بتواند آن را در جای خویش قرار داده یا حق او را بپردازد. این بدان معنا است که انسان برای اجرای عدالت لازم است از وحی بهره گیرد تا از طریق آن، حق هر آفریده‌ای را بشناسد و آن را ادا کند. بنابراین، لازمه اجرای عدالت و رفتار درست و صحیح اخلاقی، مراجعه به آموزه‌های وحیانی است؛ زیرا اگر چنین رویه‌ای در پیش گرفته نشود، نمی‌توان به درستی اجرای عمل و دست‌یابی به عدالت، قطع و یقین کرد.

هنگامی که نظام ولایی با شناختی که به خصوصیات و بایسته‌ها و شایسته‌های هر چیزی دارد، عدالت جامع و کامل را اجرا می‌کند، به طور طبیعی عدالت در همه هستی از جان و جهان و جامعه گسترش می‌یابد و حتی حیوانات و بلکه جمادات و نباتات به کمالات شایسته خویش می‌رسند. در این صورت مردم نیز به تبعیت از رفتار امام و شناختی که از سوی ایشان نسبت به چیزها کسب می‌کنند، آنان نیز قیام به قسط می‌کنند و سهم هر چیزی را به او می‌دهند و این گونه اهداف بعثت پیامبران و انزال کتب و ارسال رسل تحقق می‌یابد.(حدید، آیه ۲۵)

 

نقش شفقت در نظام ولایی

دومین شاخصه اصلی امام و نظام ولایی، شفقت نسبت به امت است. واژه شفق به نوری هنگام غروب گفته می‌شود(انشقاق، آیه ۱۶) که هوا تاریک روشن است. این واژه به شکل مجازی و کنایه نسبت به دلسوزی، نگرانی، مهربانی همراه با ترس و مانند آنها به کار می‌رود. مشفق کسی است که با دل نگرانی و ترس نسبت به کسی دلسوزی می‌کند؛ زیرا او را در شرایطی سخت یا خطرناکی می‌یابد.

خدا در آیه امانت می‌فرماید: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَهًْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا؛ ما امانت الهى و بار تكليف ارادی را بر آسمان‌ها و زمين و كوه‌ها عرضه كرديم. از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناك شدند، ولى انسان آن را برداشت، براستى او ستمگرى نادان بود.(احزاب، آیه ۷۲)
این شفقت و دل‌نگرانی به سبب دلسوزی است؛ زیرا ناتوان از انجام تکلیفی بزرگ چون خلافت الهی هستند. همین ترس و دل‌نگرانی در زمان تاریک روشن شدن حقایق اعمال از سوی مجرمان به چشم می‌آید که خدا در آیه ۴۹ سوره کهف و ۲۲ سوره شوری به آن ‌اشاره کرده است.

 

از نظر امام زمان(عج) امیر و حاکم شایسته اسلامی باید نسبت به امت مشفق باشد و دوستانه و از روی دلسوزی نگران حال آنان باشد. بی‌گمان تفسیری که امام زمان(عج) از شفقت نسبت به امت بیان می‌کند، بازتابی از ولایت است؛ زیرا ولی هر کسی سرپرستی خود را محبانه انجام می‌دهد در حالی که در محبت او ممکن است توبیخ و تنبیه هم باشد. پس دل نگرانی امام نسبت به امت بر اساس ساختار ولایت است. پس اگر تنبیه و مجازاتی اعمال می‌کند نه برای انتقام و انتصار بلکه برای هدایت و ترسی است که نسبت به امت دارد. وقتی امت در سراشیب سقوط و خطر قرار می‌گیرد لازم است تا تازیانه خشم فرود آید و رعیت را از مسیر نادرست سقوط باز و دور دارد.

 

بنابراین، اجرای قوانین و مجازات‌ها نه برای انتقام برای در چارچوب ولایت و شفقت انجام می‌شود و چون امام دل نگران و هراسناک از حال و روز امت است، مجازات و تنبیهاتی را به مورد اجرا می‌گذارد.
به هر حال، در نظام ولایی آخر زمانی و حکومت مهدی(عج) دو مولفه و شاخص اصلی عدالت و شفقت نسبت به امت اجرا می‌شود. این بدان معنا است که حکومت اسلامی در هر زمانی باید به چنین مولفه‌ها و شاخصه‌هایی اهتمام ورزد و آن را به مورد اجرا در آورد تا شایستگی یک نظام ولایی سیاسی اسلامی داشته باشد.

معارف کیهان.

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

مقاله حجاب از دیدگاه امام خمینی | پاسخ سوالات شرعی | سوالات شرعی و احکام

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

 

روند حجاب الزامی پس از انقلاب اسلامی، با مروری بر دیدگاه های امام خمینی(ره)

امام خميني همواره و از ابتداي شكل گيري مبارزات خويش به صورت صريح و قاطع بر لزوم رعايت صحيح آموزه ها، ارزشها و موازين اسلامي تاكيد داشتند. به عنوان نمونه در مورد حجاب بر خلاف آنچه كه برخی ادعا می کنند که ايشان در مصاحبه خود به آزادي حجاب در جمهوري اسلامي، اشاره كرده اند، مروري بر بيانات و مصاحبه هايي كه در آن مقطع زماني انجام گرديده مبين عدم صحت چنين ادعايي است. در ادامه به اين موارد مي پردازيم:

 

يكم . پاسخ محكم امام به زن خبرنگار در فرانسه ۳ بهمن ۱۳۵۷- نوفل لوشاتو – [خبرنگار زن:]

«چون مرا به عنوان يك زن پذيرفته ايد، اين نشان دهنده اين است كه نهضت ما يك نهضت مترقي است؛ اگرچه ديگران سعي كردند نشان دهند كه عقب مانده است. فكر ميكنيد به نظر شما آيا زنان ما بايد حتماً حجاب داشته باشند؟ مثلاً چيزي روي سر داشته باشند يا نه؟ »

 

[امام:] «اينكه من شما را پذيرفته ام، من شما را نپذيرفته ام! شما آمده ايد اينجا و من نمي دانستم كه شما مي خواهيد بياييد اينجا! و اين هم دليل بر اين نيست كه اسلام مترقي است به مجرد اينكه شما آمديد اينجا! اسلام مترقي است. مترقي هم به اين معني نيست كه بعضي زنها يا مردهاي ما خيال كرده اند. ترقي به كمالات انساني و نفساني است، و با اثر بودن افراد در ملت و مملكت است نه اينكه سينما بروند و دانس بروند و اينها ترقياتي است كه براي شما درست كرده اند و شما را به عقب رانده اند؛ و بايد بعداً جبران بكنيم. شما آزاديد در كارهاي صحيح. در دانشگاه برويد و هر كاري كه صحيح است بكنيد؛ و همه ملت در اين زمينه ها آزادند. اما اگر كاري خلاف عفّت بكنند و يا مضر به حال ملت -خلاف مليت- بكنند، جلوگير مي¬شود؛ و اين دليل بر ترقي اسلام است.» (صحيفه امام، جلد ۵، صفحه ۵۲۰-۵۲۱).

دوم . مصاحبه با امام – ۷ بهمن ۱۳۵۷- [خبرنگار فرانسوي]: «برخى از رسوم اسلامى مانند حجاب اجبارى رها شده است. آيا در جمهورى اسلامى از نو اجبارى خواهد شد؟»

امام خميني: «حجاب به معناى متداول ميان ما، كه اسمش حجاب اسلامى است، با آزادى مخالفتى ندارد؛ اسلام با آنچه خلاف عفت است مخالفت دارد. و ما آنان را دعوت مى‏كنيم كه به حجاب اسلامى روآورند. و زنان شجاع ما ديگر از بلاهايى كه غرب به عنوان تمدن به سرشان آورده است به ستوه آمده‏اند و به اسلام پناهنده شده‏اند.» (صحيفه امام، ج۵، ص۵۴۱) 

 

بنا براين نه تنها حضرت امام وعده به آزادي حجاب نداده اند بلكه از بي حجابي به عنوان موضوعي كه مخالف عفت جامعه اسلامي است، نامبرده و بر لزوم تلاش نظام اسلامي براي اصلاح اين معضل تصريح مي نمايد. همچنين و بالاتر از اين در خاطره يكي از همراهان امام راحل در «نوفل لوشاتو » مي‌خوانيم:

«در مورد حجاب هم وقتي از فرانسه آمدم، هنوز با مانتو و شلوار و مقنعه بودم. يك بار در مهران، پايم صدمه ديد و من با عصا و با همان مانتو و شلوار خدمت امام رفتم تا گزارش بدهم. امام فرمودند: اگر چادر نداريد، بگويم احمد برايتان بخرد. عرض كردم: نه حاج آقا! چون به كوه مي‌رفتم و اسلحه روي دوشم بود و فشنگ به كمرم و قمقمه به پهلويم و گاهي هم بايد سه‌پايه تيربار را روي دوش مي‌گرفتم، چادر سركردن برايم دشوار بود. فرمودند: چادر براي زن بهتر است. من از آن روز چادر سر كردم.»(مصاحبهء سايت ساجد با طاهره حديده چي) پس ديده مي شود كه امام خميني، هرگز وعده نداده اند كه بعد از انقلاب، حجاب آزاد خواهد بود.

شاید این مطالب را هم بپسندید:

بحث حجاب از نخستين روزهاي پيروزي انقلاب اسلامي مورد توجه بسياري از فعالان سياسي و اجتماعي قرار گرفت و روزهاي سرد ۱۵ تا ۲۷اسفند سال ۵۷ با تنور اين مسئله به شدت داغ شد.

 

۱۶ اسفند ۵۷، امام خمینی در مدرسۀ فیضیه قم:

«الآن وزارتخانه ‏ها- این را مى‏ گویم که به دولت برسد، آنطورى که براى من نقل مى‏کنند- باز همان صورت زمان طاغوت را دارد. وزارتخانه اسلامى نباید در آن معصیت بشود. در وزارتخانه ‏هاى اسلامى نباید زنهاى لخت بیایند؛ زنها بروند اما با حجاب باشند. مانعى ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعى باشند، با حفظ جهات شرعى باشند.» (صحیفه امام، ج‏۶، ص: ۳۲۹).

حضرت امام(ره) در اين روزها در اقدامي با صلابت از وضعيت حجاب در ادارات دولتي گلايه كردند و خواستار سامان دهي فوري به اين اوضاع شدند.
ايشان در اين باره فرمودند:

«زنان اسلامي بايد با حجاب اسلامي بيرون بيايند. نه اين‌كه خودشان را بزك كنند. زن‌ها هنوز در ادارات با وضع پيشين كار مي‌كنند. زن‌ها بايد وضع خودشان را عوض كنند… به من گزارش داده‌اند كه در وزارتخانه‌هاي ما زن‌ها لخت هستند و اين خلاف شرع است. زن‌ها مي‌توانند در كارهاي اجتماعي شركت كنند ولي با حجاب اسلامي».

اين سخنان به سرعت با تظاهرات اعتراض آميز جمعي از زنان تهراني در مناطق شمال، مركز و غرب شهر مواجه شد، به طوري كه عكس اين تظاهرات در كنار تيتر يك روزنامه‌هاي ۱۷ اسفند قرار گرفت. «خواست امام اين است كه حجاب اسلامي در مملكت بايد رعايت شود.» شعار زنان معترض اين بود كه حجاب، پاكي نمي‌آورد و حجاب هر كس در نهاد اوست. سخنران مراسم نيز معتقد بود از آن‌جا كه زنان و مردان هر دو براي پيروزي اين انقلاب تلاش كرده اند، پس هر دو بايد آزاد باشند. اين مخالفت‌ها در روزهاي بعد نيز ادامه پيدا كرد. دختران در بعضي مدارس تهران تظاهرات كردند. كاركنان زن هواپيمايي ملي ايران به اين فرمان معترض بودند. جمعي از زنان كارمند در تهران و برخي شهرهاي بزرگ نيز به اين اعتراضات پيوستند. البته اين حركت‌هاي معترضانه از سوي جمعي از موافقان فرمان امام نيز بي پاسخ نماند و درگيري‌هاي لفظي در برخي مواقع بين دو گروه شدت مي‌گرفت و گاه تندرويي هايي نيز از سوي نيروهاي انقلابي گزارش مي‌شد. شعار «يا روسري، يا توسري» در همين مقطع زماني مطرح شده بود و در روزنامه‌ها نيز بازتاب داشت.

 

حجت الاسلام اشراقي، داماد امام، همان روز (هفدهم اسفند) در مصاحبه‌اي با راديوي انقلاب اسلامي، مواضع امام را تشريح كرد:
«من فكر مي‌كنم اين كار صحيح نباشد كه عده‌اي بخواهند با تندروي و شدت عمل جلوي خانم ها را بگيرند. بايد حجاب رعايت شود و قوانين اسلامي مو به مو اجرا گردند و در همه مؤسسات و ادارات و مدارس و دانشگاه ها به اين موضوع توجه شود. اما حجاب، بايد در نظر داشت كه به معني چادر نيست. همان قدر كه موها و اندام خانم ها پوشانده شود و لباس آبرومند باشد، حالا به هر شكلي، مهم نيست. چادر چيز متعارفي است و بسيار خوب است، اما به خاطر طرز كار و نوع كار خانم ها شايد گاهي پوشاندن بدن و مو به طريق ديگر هم حجاب باشد، حرفي نيست. بايد طبق نظر مبارك امام حجاب اسلامي در سطح كشور توسط خانم ها با اشتياق اجرا شود… در مورد اقليت هاي مذهبي هميشه نظر مبارك امام اين بوده كه آن ها از هر حيث مورد احترام و حمايت باشند. اما اگر خانم هاي اقليت هاي مذهبي هم رعايت حجاب اسلامي را بكنند چه بهتر.» (كيهان ۱۷ اسفند ۱۳۵۷)

 

در اين مواضع نيز ضمن رد تندروي‌ها بر لزوم رعايت حجاب تأكيد شد، اما تلاش شد تا رنگ و بوي اجبار از اين فرمان برداشته شود.
اعتراضات ادامه يافت. روز شنبه ۱۹ اسفند تجمعي از زنان معترض در مقابل دادگستري تهران تشكيل شد، اما اين بار، موافقان فرمان امام كه طي روزهاي گذشته به طور پراكنده عليه معترضان شعار مي‌دادند، حضور پررنگ تري داشتند؛ به طوري كه نيروهاي كميته‌هاي انقلاب دستور داشتند از زنان معترض در مقابل مردم خشمگيني كه خواستار رعايت حجاب در جامعه بودند، مراقبت كنند. دفتر امام خميني(ره) اطلاعيه‌اي صادر كرد كه با مزاحمين بانوان به شدت برخورد خواهد شد.

«در مورد حجاب، اجبار در كار نيست» در بيستم اسفند مصاحبه با آيت الله طالقاني درباره حجاب زنان، تيتر يك روزنامه‌ها شد:

«…[حجاب] ساخته من و فقيه و ديگران نيست؛ اين نص صريح قرآن است. آن قدري كه قرآن مجيد بيان كرده، نه ما مي توانيم از حدود آن خارج شويم و نه زناني كه معتقد به اين كتاب بزرگ آسماني هستند.ايشان درباره حجاب زنان در ادارات گفت: اسلام، قرآن و دين مي خواهند شخصيت زن حفظ شود؛ اين حركت انقلابي است. كي در اين راهپيمايي ها، خانم ها، خواهران و دختران ما را مجبور كرد كه با حجاب يا بي حجاب بيايند؟ خودشان با احساس مسئوليت اسلامي كه اين لباس يكي از شعارهاي اسلامي و ايراني است، اصالت خودشان را نشان دادند … 

هو و جنجال راه نيندازند. همان طور كه بارها گفتيم، همه حقوق حقه زنان در اسلام و در محيط جمهوري اسلامي محفوظ خواهد ماند و از آن ها خواهش مي‌كنيم كه با لباس ساده با وقار، روسري هم روي سرشان بيندازد به جايي بر نمي‌خورد. اگر آن هايي هم كه مي خواهند موي شان خراب نشود، اگر روي مويشان روسري بيندازند، بهتر است و بيشتر محفوظ مي‌ماند… چه جنگ ها، چه قتل ها، چه فجايع كه تا يك سال قبل دائما هر روز يك قسمت از اخبار روزنامه‌ها همين فجايع بود. منشاء اين ها كي بود؟ منشأ اين ها از كجا بود؟ غير از همين تحريكات بي جا بود؟… خطري كه حس مي‌كنيم اين است كه زن‌ها دوباره به ابتذال برگردند. حجاب حكم ضروري دين است. منظور امام و علما اين نيست كه زن خانه نشين باشد. اجباري حتي براي زن هاي مسلمان هم نيست. چه اجباري؟ حضرت آيت الله خميني نصيحتي كردند مانند پدري كه به فرزندش نصيحت مي كند، راهنمايي اش مي‌كند كه شما اين جور باشيد به اين سبك باشيد…»

در واقع، آيت الله طالقاني با بياني نرم و پدرانه از زنان لائيك خواست براي مصلحت خودشان هم كه شده روسري بر سر كنند و اين همه جار و جنجال راه نيندازند. پس از سخنان آيت الله طالقاني و نيز گسترش تحركات زنان سكولار، دادستان وقت تهران اعلاميه اي در حمايت از زنان مزبور صادر كرد.

امام خميني(ره) نيز روز ۲۱ اسفند، موضع گيري آيت الله طالقاني در مورد حجاب را تأييد كردند و تظاهرات زنان معترض بعد از آن متوقف شد و اعلام كردند كه به خواسته خود يعني غير اجباري بودن حجاب رسيده اند.

در مقاطع بعدی امام (ره) در برابر بی عفتی عده ای در ملا عام واکنش نشان دادند و از مردم متدین خواستند در برابر این اقدامات بایستند:

۷تیر ۵۸، امام خمینی(س):

« اسلام جلوی‌ شهوات را می‌گیرد؛ اسلام نمی‌گذارد که لخت بروند توی این دریاها شنا کنند. پوستشان را می‌کند! با زنها لخت بروند آنجا، و بعد زنها لخت بیایند توی شهرها! مثل کارهایی که در زمان طاغوت می‌شد. همچو کاری اگر بشود، پوستشان را مردم می‌کنند. مسلمانند مردم. نمی‌گذارند زنها و مردها با هم داخل هم بشوند و توی دریا بریزند و به جان هم بیفتند. «تمدن» اینها این است! اینها از تمدن این را می‌خواهند. اینها از آزادی این را می‌خواهند! آزادی غربی می‌خواهند. و آن این است زن و مرد با هم لخت بشوند و بروند توی دریا [یا] بروند توی – نمی‌دانم – جاهای دیگر شنا کنند! این تمدنی است که آقایان می‌خواهند! این تمدنی است که در رژیم سابق تحمیل بر مملکت ما شد، که بعد از اینکه می‌رفتند زن و مرد در دریا، زنها همان طور لخت و همان طور لخت می‌آمدند توی شهر! مردم هم جرأت نمی‌کردند حرف بزنند.

امروز اگر یک همچو چیزی بشود، اینها را ما خواهیم تکلیفشان را معین کرد. و دولت هم معین کرد. البته دولت [به‌]طوری که وزیر کشور گفتند، گفتند ما جلویش را گرفتیم. اگر نگیرند، مردم می‌گیرند. مگر مازندرانیها می‌گذارند یا رشتیها می‌گذارند که باز کنار دریاشان مثل آن وقت باشد؟ مگر بندر پهلوی‌ای‌ها (بندر انزلی) مرده‌اند که زن و مرد با هم در یک دریا بروند و مشغول عیش و عشرت بشوند! مگر می‌گذارند اینها را؟ تمدنهای اینها این است. آزادی‌ای که آنها می‌خواهند همین. این جور آزادی! بروند قمار بکنند و با هم لخت بشوند و با هم [سرگرم عیش و نوش‌] بشوند» (صحیفه امام، ج ۸، ص: ۳۳۸ و ۳۳۹)

 

سرانجام اولین اطلاعیه رسمی برای الزام حجاب در محیطی عمومی صادر شد:

۳۱شهریور ۵۸، حجت الاسلام خدائی، نماینده امام خمینی در مرودشت:« اگر دختران دانش آموز از روز اول مهرماه بدون حجاب به مدارس بروند از ورود آنان جلوگیری خواهدشد »(کیهان، ۳۱ شهریور ۵۸، شماره ۱۰۸۱۲)

۱۸ خرداد ۵۹، آیت الله بهشتی:«یک خانم شهروند و مسلمان ایجاب می کند که لباسی را که در اداره می پوشد همان لباسی نباشد که در میهمانیهای شبانه می پوشد.» (کیهان، ۱۸ خرداد ۵۹، شماره ۱۱۰۱۵)

سخنان بعدی امام راحل(س)، در واکنش به نمادهای باقی مانده طاغوت، حساسیت ها را بر حجاب زنان بالا برد:

۸ تیرماه ۵۹، آیت‌الله خمینی در دیدار با خانواده شهدای انقلاب:

« باز هم تذکره‌ها، تذکره‌های شاهنشاهی است. باز هم کاغذهای اداره، کاغذهای شاهنشاهی است. اگر شاهنشاهی هستید، خوب بگویید تا ما تکلیفمان را با شما تعیین کنیم. تا من بگویم ملت باشما چه کند و اگر نیست، چرا این آرمها را برنمی دارید؟ چرا این اشخاصی که در این ادارات مشغول فساد هستند، چرا اینهایی که مشغول هستند که جوانهای ما را تباه کنند، در این ادارات تصفیه نمی‌کنید؟ من نمی‌دانم این مملکت وضعش چیست؟ بیست سال است که این ملت، ملت محروم دارد زحمت می‌کشد، کشته می‌دهد. پانزده خرداد آنقدر کشته داد، و بعد هم هی پانزده‌های خرداد برای ما پیش آمد. این همه اینها به شهادت رسیدند. ما تا کی باید مواجه با این چهره‌های افسرده باشیم؟ ملت ایران تا کی باید منتظر باشند که شماها از آن گرفتاریهایی که می‌گویید داریم در ادارات، بیرون بیایید؟ تا کی صبر کند ملت ایران و تا کی شما می‌خواهید اصلاح کنید امور را؟ یک سال و نیم بیشتر گذشته است از این انقلاب و باز آرمهای شاهنشاهی هست.

اگر شاهنشاهی هستید بگویید. اگر تا ده روز دیگر، تا ده روز دیگر، در یکی ازاین چیزهایی که از ادارات‌ صادر می‌شود، عکس همان آرمهای شاهنشاهی باشد و اسم آنها باشد، من با ملت می‌گویم که با شماها آن رفتار کند که با شاهنشاه کرد. ما هی سکوت می‌کنیم، هی می‌خواهیم مطالب را خودشان حل بکنند. مع ذلک، به فکر این حرفها کم هستند. چرا به فکر نیستید؟ چرا شورای انقلاب به فکر این مطلب نیست؟ چرا رئیس جمهور به فکر این افراد نیست؟ این امور نیست؟ به آن حرفهایی که می‌زنید، یک قدری هم عمل کنید.» (صحیفه امام، ج ۱۲، ص: ۴۷۷)

 

با اینکه امام در سخنان خود، مستقیما به مسئله پوشش زنان اشاره نکردند، اما طبیعی ست که بی حجابی هم یکی از نمادهای آشکار طاغوت شناخته شود که نمونه ای از آن ذیلاَ آورده می شود:

۱۰ تیر ۵۹، حجت الاسلام ری شهری، رئیس دادگاه انقلاب ارتش:

«بسمه تعالی

اگر شاهنشاهی هستید بگوئید تا ما تکلیفمان را با شما تعین کنیم تا من بگویم ملت با شما چه کند. (امام خمینی)

از آنجا که تا کنون چندین بار توسط مسئولین امر نسبت به پوشش اسلامی خانمهای کارمند ارتش جمهوری اسلامی ایران تذکر داده شده ولی متاسفانه برخی از پرسنل زن نسبت به مفاد بخشنامه های مزیور بی‌اعتنا بوده و در اجرای آن تعلل ورزیده اند لذا با توجه به اوامر و رهنمودهای رهبر انقلاب و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران بدین وسیله بعموم فرماندهان یگانها و روسای سازمانهای نظامی و انتظامی ابلاغ می شود که از ورود آن دسته از پرسنل زن که پوشش اسلامی ندارند به اماکن نظامی و سرویسهای رفت و آمد جلوگیری به عمل آورند.» (کیهان،۱۰ تیر ۵۹ شماره ۱۱۰۳۳)

امام خمینی(س)، در پاسخ استعلام در مورد تعرض عده ای افراد ناآگاه و احیاناَ ضد انقلاب به بانوان بی حجاب، دستوری به این شرح صادر کردند:

۱۳ تیر ۵۹: امام خمینی:

«بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏

ممکن است تعرض به زنها در خیابان و کوچه و بازار، از ناحیه منحرفین و مخالفین انقلاب باشد. از این جهت، کسى حق تعرض ندارد و اینگونه دخالتها براى مسلمانها حرام است، و باید پلیس و کمیته‏ ها از اینگونه جریانات جلوگیرى کنند.

روح اللَّه الموسوى الخمینى»

(صحیفه امام، ج‏۱۲، ص: ۵۰۲)

۱۴ تیر ۵۹، آیت‌الله منتظری:« متاسفانه حالا زنها برای مردهای بیرون خود را آرایش می کنند اما در منزل لباسهای پاره و مثلا لباس آشپزخانه را می پوشند و شوهر او را فقط مثل یک آشپز می‌بیند و این نباید باشد. دستور اسلام است دستور ائمه است رودربایستی نداریم دستوری که ائمه دادند این است که زنها باید منتهای آرایش و زینت را برای شوهرشان در منزل بکنند ولی زینت و آرایش خود را در خیابان و کوچه برای دیگران نیاورند که این سبب چشم چرانی جوانها می‌شود و سبب می‌شود جوانها خدای نکرده به ناموس دیگران طمع کنند. زنها برای اینکه بفهمانند این معنی را که ما بازیچه و ملعبه جوانها نیستیم انتظار از آنها می‌رود که مساله حجاب را رعایت کنند و استقلال خانوادگی خود را حفظ کنند.» (کیهان، ۱۴ تیر ۵۹ شماره ۱۱۰۳۶)

 

۱۴ تیر ۵۹، آیت الله خامنه ای، امام جمعه تهران:

«ای خواهران اداری که هیچ عنادی با جمهوری اسلامی ندارید فضای جامعه اسلامی را فضای عفاف عمومی قرار دهید کاری کنید که با بی‌اعتنائی شما به آرایش، دشمن یک بار دگر احساس کند که زن مسلمان ایران تسلیم ناپذیر است. … هم در محیط ادارات هم در کوچه و خیابان و هم در جامعه سعی کنید عفاف را حفظ کنید من از سوی تمام ملت مسلمان از شما خواهران مسلمان تشکر می‌کنم که در پیروی فرمان امام حاضر شدید با لباس اسلامی در محیط کار حاضر شوید».(کیهان، ۱۴ تیر ۵۹ شماره ۱۱۰۳۶)

سیل بخش نامه ها و اخطاریه ها برای مقابله با زنان بدحجاب در ادارات و موسسات آغاز شد:

۱۶ تیر ۵۹، علی قدوسی، دادستان کل انقلاب اطلاعیه ای صادر کرد:

« بدین وسیله به تمام وزارتخانه ها و موسسات و ادارات تابعه شدیدا اخطار می شود چنانچه اثری از انچه مورد تاکید حضرت امام و خواست ملت ایران است دیده شود یا بانوی کارمندی بدون پوشش اسلامی در محل کار حضور یابد بلادرنگ حقوق و مزایای او قطع خواهد شد.» (کیهان، ۱۶ تیر ۵۹ شماره ۱۱۰۳۸)

حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس: «رعایت حجاب این است که طوری لباس بپوشند که موها و بدن پیدا نباشد و فقط صورت و دو دست از مچ ایرادی ندارد و چادر ضرورتی ندارد. … مسئولین مواظب باشند خانمها با زبان آرام بپذیرند. البته اگر توجیه نشوند و بخواهند مقاومت کنند طبعا این حق دولت و حکومت است که در محیط کارش اجازه ندهد آن چیزی که صلاح نمی‌داند جریان داشته باشد».

بمرور حمایت های تئوریک از ترویج و کنترل حجاب در سطح جامعه افزایش یافت:

۲۵ تیر ۵۹، صادق زیباکلام: «می خواهم بگویم که مثل هندوها، چینی ها و عربها از آنچه که گوشه‌ای از هویت ملی‌مان می‌باشد تبعیت کنیم و پوشش اسلامی را اگر از نظر مکتبی قبول نمی‌کنیم مثل «ساری» هندی به عنوان یک هویت ملی بپذیریم. نیائیم از دید زور و تحمیل به مساله نگاه کنیم بلکه از دید یونیفورم چینی‌ها که بعد از انقلاب با لباس صدها میلیون زن و مرد چینی یکسان بود نگاه کنیم و اگر به دموکراسی اعتقاد داریم به دعوت اکثریت ملت را که این انتظار ملی و مکتبی را از ما دارند لبیک بگوئیم.» (کیهان، ۲۵ تیر ۵۹، شماره ۱۱۰۴۶)

۲۶تیر ۵۹، رائد فریدزاده، نویسنده، در یادداشتی با عنوان «حجاب امری اجتماعی، نه مساله ای شخصی»: این وظیفه دولت اسلامی است که حتی با استفاده از نیروی قهریه احکام الهی را تحکم بخشد چه به قول امام : ما باید به زور اینان را در بهشت داخل کنیم… حجاب یک امر اجتماعی است و اساسا مساله شخصی و فردی نیست که تصمیم انتخاب یا عدم انتخابش با شخص باشد و لذا رعایتش ضروری و واجب است.» (کیهان، ۲۶ تیر ۵۹، شماره ۱۱۰۴۷)

از سخنان حضرت امام و آيت الله طالقاني و ساير موضع گيري‌هاي موافقان حجاب در آن مقطع زماني چنين برمي‌آيد كه علماء و اكثريت مردم حاضر نيستند نحوه پوششي كه پيش از پيروزي انقلاب رايج بود را بيش از اين تحمل كنند، اما كاملا اميدوارند كه توصيه به حجاب در آن شرايط ويژه انقلابي مؤثر باشد. در آن سال‌ها حجاب نه تنها با نگاه ديني كه با نگاه انقلابي حتي براي ماركسيست‌ها نيز يك ارزش و نماد مبارزه با امپرياليسم محسوب مي‌شد و همين موقعيت بود كه زنان بي حجاب را در اقليت عددي و فكري قرار مي‌داد. بنابراين اميد آن بود كه بي بندوباري‌هاي گذشته تكرار نشود و اين زنان نيز با رغبت، حجاب اسلامي را بپذيرند. و در نهايت بعد از گذشت چند سالي و فراهم شدن موقعيت در سال ۱۳۶۲ قانون الزامي بودن حجاب به تصويب رسيد.

سرانجام، مصوبه آبان ماه سال ۶۲ مجلس شورای اسلامی، به تمام این فراز و نشیب ها پایان داد و فصلی جدید را در کشور اسلامی­امان آغاز کرد:

آبان ۱۳۶۲، ماده ۱۰۲ قانون تعزیرات:«هرکس علناَ در انظار واماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید علاوه بر کیفر عمل به حبس از ده روز تادوماه یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم میگردد و در صورتی که مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نمی باشد ولی عفت عمومی را جریحه دار نماید فقط به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد .

تبصره – زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر وانظار عمومی ظاهر شوند، به حکم بالا محکوم خواهند شد».

امام بزرگوار، همواره بر دلیل اهمیت حجاب تاکید و با سخنان خود جامعه را هدایت می کردند و در سخنان خود خطاب به بانوان می فرمایند:

۲۲اسفند ۶۳، امام خمینی:« و البته باید توجه داشته باشید که حجابى که اسلام قرار داده است، براى حفظ آن ارزشهاى شماست.  هرچه را که خدا دستور فرموده است- چه براى زن و چه براى مرد- براى این است که، آن ارزشهاى واقعى که اینها دارند و ممکن است به واسطه وسوسه ‏هاى شیطانى یا دستهاى فاسد استعمار و عمال استعمار پایمال مى‏ شدند اینها، این ارزشها زنده بشود.»(صحیفه امام، ج‏۱۹، ص: ۱۸۵)

به فرموده مقام معظم رهبری ، حضرت امام (ره) تنها بانی بازگرداندن حجاب پس از کشف حجاب به ایران بودند چنانچه ایشان فرمودند: «امام (ره) آن مرد شجاع و بی نظیری بود که مسئله حجاب را به این مملکت برگرداند. هیچ کس دیگری غیر از امام نمی‌توانست این کار را بکند اینهم یکی از اختصاصات امام. اگر غیر از امام هر کس دیگر بود از همین آقایان، بزرگان، عرض می‎کنم که مقدسین علماء، چه وچه و چه، هیچکس جرأت نمی‌‎کرد که بگوید مردم باحجاب بیایند بیرون، امام همان ماه های اوّل پیروزی انقلاب گفتند باید مردم با حجاب بیایند.» (سخنرانی در جمع فرماندهان سپاه ـ ۱۴/۱۲/۷۶)

پرسمان

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

عاقبت وحشتناک عاق والدین از زبان امام هادی(ع) | پاسخ سوالات شرعی | سوالات شرعی و احکام

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

 

امام هادى علیه السلام می فرمایند :

العُقوقُ یُعقِبُ القِلَّةَ و یُؤدِّی إلَى الذِّلَّةِ ؛

امام هادى علیه السلام :

عاقّ [والدین] ، نادارى در پى دارد و به خوارى مى کشاند .

منبع : بحارالانوار  ج ۷۴ ص ۸۴

 

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

آیت الله جوادی آملی: ماه شعبان ماه خواستن است/خدایا پیامبر را برای من یک راه باز و وسیع قرار بده! | پاسخ سوالات شرعی | سوالات شرعی و احکام

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام

 

حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در درس خارج فقه خود بیان داشتند: … در این ماه باید برای مبارك رمضان آماده شد، این ماه پربركت شعبان را عده‌ای عید خاص می‌دانند البته  نه تنها برای اینکه مثلاً اعیاد پربركت شعبانیه در آن واقع شده است بلکه اصولاً خود ماه شعبان شهر رسول الله(ص) است.

ایشان با توصیه به خوانش ادعیه و صلوات شعبانیه ادامه دادند: در این صلوات شعبانیه كه هر روز عندالزوال خوانده می‌شود می‌بینید که ما هیچ بهانه‌ای برای اصلاح نشدن نداریم، ما در هر شرایطی باشیم این خاندان ما را می‌پذیرند و هر چه بخواهیم به ما می‌دهند، كَرَم اهل بیت علیهم السلام نامحدود است و این ماه‌ هم ماهِ خواستن است.

معظم له با اشاره به دعای امام سجاد علیه السلام اذعان داشتند: امام سجاد(ع) در دعای عندالزوال دارد خدایا این پیغمبر(ص) كه علی(ع) تازه از دست‌پرورده‌های اوست را برای من یک راه باز و وسیع قرار بده! ما هر روز می‌توانیم از پیغمبر چنین خواسته ای داشته باشیم كه این طلیعه‌ای باشد برای ماه مبارك رمضان. غرض این است كه همین پیغمبر افراد بت‌پرست را به جایی رساند كه سلمان و اباذر و مقداد شدند پس ما نیز می توانیم به چنین مقامی برسیم و این شدنی است.

منبع:هدانابرگرفته از اسراء

بهترین سایت پاسخ به سوالات شرعی و احکام